Udinese’nin bu sezonda  kümede kalması için Antino Di Natale’nin gol kralı olmasına gerek kalmayacak. Alexis Sanchez, Antonio Di Natale, Pepe, Floro Flores gibi oyuncular Udinese’nin hucüm gücünü oldukça artırıyordu ama oyun boyunca  topu rakip kaleye yakında tutabilecek güçlü bir santraforun eksikliğini hissediyorlardı. Napoli’de fazla forma şansı bulamayan German Denis’i 4 milyon euroya kadrolarına katarak önemli bir transfer yaptılar. Bu futbolcunun adı Fenerbahçe ve Bursa için de yazılmıştı. German Denis her ne kadar iyi istatistiklere sahip olmasa da tam bir oyun adamıdır, eleme maçları boyunca da Arjantin milli takım arasında kalmasının sebebi bu. Lisandro Lopez gibi adamları izledikten sonra istatistikler anlamını yitiriyor insan için. O da ciddi gol rakamlarına asla ulaşmadı ama takıma katkısıyla nasıl bir hücum gücü oldugunu sahada hep gösterdi.

Serie A’da üçüncülüğe demir atmak Milan’ın son yıllarda kaderi oldu, taraftar için en acı olay ise takımlarının her sezon öncesi şampiyonluk için beslediği umut. Hiçbir zaman bu takıma sempati duymamış olsam da son yıllarda geçerliğini koruyan ilk kelimelerimi bıyık altından gülerek yazacak kadar acımasız değilim. Ligde iki zorluk deplasman onları bekliyordu; Sampdoria ve Palermo deplasmanları. Bu iki deplasmandan Milan adına puan çıkmadı.

3 senelik gelenekle yola çıkan Inter ve Ranieri ile bambaşka bir hale bürünen Roma şampiyonluk için kapışırken Milan yokları oynuyor. Yokları oynadığı gibi bir de son olarak Ronaldinho’nun genç oyuncu Pato’yu gece alemlerine sürüklediği ortaya çıktı. Açıkçası büyük kayıp olur dünya futbolu için, özellikle Pato’dan beklenleri olanlar için. Ronaldinho ise çölde bir vaha gibi olduğunu ispatlamaya devam ediyor haliyle, Milan’da genç oyuncu sayısının az olmasını artık şans olarak görenlerdenim.

Şimdiye kadar oyunun teknik gerektiren bölümü için yetersiz görürdüm Maicon’u ama dün akşam yaptığı işle beni çok ama çok şaşırttı. Fiziğiyle nam salmış Brezilyalının içindeki milli duygular kabarmış olacak ki taşıdığı pasaporttaki bayrağa yakışır bir gol attı, hem de en lazım anda. Maçın anlam ve önemini ortaya koyduğunuzda Inter’e nasıl adamlar lazım sorusunun verilebilecek cevapların başında Maicon geliyor artık.

Bol gollü geçeceğini düşündüğüm bir maçtı, aslında olabilirdi de. Inter’in 5 yapmamış olması “tesadüf”tür. Ortada futbol yokken anlamsız bir şekilde iki takım da gol pozisyonlarına girdi. Inter’in girdiği pozisyonların sayısının daha fazla olması maçın haklı skoruna da yansıdı.

Juventus ne yapsa olmuyor bu sezon demeye devam ediyoruz.

Cumartesi günü Serie A’da oynanan Fiorentina-İnter karşılaşmasının 2-2 berabere bitmesinin ardından dün oynanacak Roma-Atalanta maçının önemi 2 kat artmıştı.Çünkü İnter ve Roma arasındaki puan farkı 2′ye inmişti ve Roma’ya zirveye oturma şansı doğmuştu.Roma da bu fırsatı geri tepmeyerek Olimpico’da Atalanta’yı 2-1 yendi ve 3 puanı hanesine yazdırdı.Böylece İnter’in 1 puan önüne geçerek ligin başından beri ilk defa zirveye oturdu.Ama bu zirve yürüyüşü hiç de tesadüf denilecek türden de değil.

Roma 23 haftadır kaybetmiyor ve yoluna dolu dizgin devam ediyor.Kimilerine göre İnter hem kendi liginde hem de Şampiyonlar Liginde fazla yorulmasından dolayı Milano temsilcisinde puan kayıplarının ardı arkası kesilmedi.Fakat bence bu işin bahane kısmı çünkü diğer bir tarafta Barcelona örneği dururken böyle şeylere prim vermek çok anlamsız.Sonuç olarak Roma son yıllarda İtalya’daki İnter hegemonyasına son verecek gibi gözüküyor.Dileğim Roma şampiyon olarak cüzdanına çok güvenen kulüplere karşı tokat niteliğinde bir mesaj vermiş olacaktır(!)

Serie A’da haftasonunda şampiyonluk mücadelesi iyiden iyiye kızıştı. Sezon başında ligin dibine yaklaşan Roma teknik direktörlüğe Ranieri’nin getirilmesiyle birlikte çıkışa geçmişti. Devre arasındaki transfer sezonunu iyi değerlendirip kendini milli takıma sokabilmek için kalitesinin de üstüne çıkan Luca Toni’yi kadrolarına kattılar. Açıkçası birkaç hafta önce Roma’nın şampiyonluk için iddialı konuma gelebileceğini yazmıştım blogda. Şu anda tam istediğim yerdeler.

Haftasonunda kendi sahalarında Inter maçı elbette ki çok önemliydi. Kazandılar ve puan farkını bire indirdiler. Romalı oyuncuların şampiyonluğu ne kadar istediğini anlamak için yukarıdaki fotoğrafta Danielle De Rossi’nin yüz ifadesine bakmak yeterli. Ayrıca Luca Toni’nin ikinci golünden sonra direklere asılan da oydu. Inter’in o maçta üç topunun direkten döndüğünü hatırlatıp başlığın ardındaki gerçek nedenin de altını çizelim. Milan’ın San Siro’da Lazio maçında takılacağı aşikardı. Aylardır kaybetmeye Roma artık şampiyonluğa çok yakın. İtalya’da şampiyon ne kadar güneyden olursa o kadar sevinirim. Yılların futbol birikimine az da olsa coğrafya bilgisi ekleyenler elbette ki ne demek istediğimi anlayacaktır.

Roma bu sezon Serie A’ya ve Uefa Avrupa Ligine kötü bir başlangıç yapmasına rağmen artık hak ettiği noktalara yavaş yavaş geldi. Ligde oynadığı son 10 maçta 7 galibiyet ve 3 beraberlik alarak ligde 3.sıraya yerleşti (Napoli’nin bir maç eksiği ile) ve lider Inter ile puan farkını 11′e indirdi. Şampiyonluk bazılarına göre ütopik bir olay olsa da benim takıma olan inancım hat safhada. Uefa Avrupa Liginde gruptan lider çıkmayı başardılar ve Yunan temsilcisi Panathinaikos ile eşleştiler. Uefa Avrupa Liginde favorilerim arasında olan Roma kupayı alabilecek güce ve yeteneğe sahip. Daha çok orta saha gücüne ve üst düzey pas organizasyonuna dayalı tempolu bir oyun anlayışı ile seyircilerine göze hoş gelen bir futbol izletmekte. Luca Toni’ninde takıma yavaş yavaş adapte olması da takıma artı puanlardan. Hatta bugun Genoa’yı 3-0 gibi net bir skorla geçerken de 2 gol Toni’den geldi. Fakat Kaptan Totti’nin istenilen düzeye ve kondisyona sakatlıklardan dolayı bir türlü gelememesi de baş ağrıtmıyor değil!

Klüp:  Napoli
Ülke:  Slovakya
Yaş: 22
Mevki: Ortasaha

Fazla söze gerek yok(!) Ülkesinin Dünya Kupasına katılmasındaki en önemli pay sahiplerinden biri ayrıca bu sezon Napoli’deki formuyla da iştah kabartıyor. Dövmeleri,saç şekli ve kendine has agresif oyun yapısı Marek’i diğer futbolculardan biraz daha özel kılıyor. Pas ve şut tekniği için denilebilecek fazla bir şey yok, kısaca müthiş diyebilirim. Daha 22 yaşında ve oldukça olgun futbol da oynuyor. Zaten hem Napoli hem de Slovakya Milli takımında lider rolünü gayet iyi oynaması da bundan kaynaklanıyor. Dilerim ki İtalya’da kalır ve Napoli ile Şampiyonluk yaşayamasa da en azından Şampiyonlar Liginde boy gösterir. Yolun açık olsun Marek…

Napoli’de son zamanlarda işler hiç olmadığı kadar tıkırında ilerlemekte. Roberto Donadino gönderildikten sonra takım inanılmaz bir çıkışa geçti (!). Roma mağlubiyeti ardından gönderilen Donadoni’nin yerine yerine getirilen Walter Mezzari ile ilk maçta Bologna’yı yendiler. Akabinde ligin en güçlü takımlarıyla oynayacakları bir üç hafta onları bekliyordu. Deplasmanda Fiorentina galibiyeti ile başladılar, içeride garip ancak bir o kadar efsanevi bir 2-2′lik Milan beraberliği ile devam ettiler. Son olarak içerideki Milan beraberliğine rahmet okutturacak bir deplasman galibiyeti geldi. 2-0 geriye düştükleri maçta Torino’da Juventus’u 3-2 yendiler. O Juventus birkaç gün önce Sampdoria’ya 5 atmıştı. Napoli bu gazla Serie A’ya başlasaydı belki de şampiyonluk için yarışıyor olacaklardır hatta liderlerdi. Kısa zaman içinde de altıncılğa yükseldiler. Lider Inter ile olan puan farkı 11 bu yükseliş sayesinde çok büyük bir fark olarak gözükmemekte kanımca.

Lecco, Livorno, Genoa, Livorno, İtalya milli takımı, Napoli. Roberto Donadoni’nin teknik direktörlüğünü yaptığı takımlar. Hiç biriyle başarılı olamadı. Zamanını en iyi kanat oyuncularından biriydi, zira İtalyan futbolu için de önemli yetenekti. Futbolu bıraktıktan sonra o takım senin bu takım benim devam ediyor teknik direktörlüğüne. İtalyanlar Türklere çok benzer derler. İçlerin Türk’e en çok benzeyen Roberto Donadoni olsa gerek, söz konusu olayın realitesini ispatlamak için kariyerine bakmak yeterli. Dışarı oyuncu ihraç edemesek de teknik direktörlük stilimizi aktardık. Yunanistan liginde takımların başlarında en çok altı ay kalan hocalar, İtalya’da takım takım dolaşanlar… Roberto Donadoni son örnekti. Onu kovan Napoli yönetimi yerine eski Sampdoria teknik direktörü Walter Mazzari geldi.

09/10 sezonu için transfer dönemi kapanmak üzere. Takımlar son günlerde transfer konusunda hareketlilik yaşasalar da hemen hemen her takım kadrosunu şekillendirmiş durumda.Transfermarkt.de sitesinde de dünyadaki transfer trafiğinin bir bilançosu çıkarılmış. 32 ligin değerlendirildiği transfer istatistiğinde sadece 9 farklı ligin oyuncu alım-satımında zararda olduğunu görüyoruz. Bunlardan Avusturya Bundesliga ligi ve İngiltere League Two önemsenmeyecek kadar ufak bir transfer açığına sahip. Geriye kalan 7 lig ise hatırı sayılır bir transfer açığına sahip.Bu ligler Premier League, La Liga, Bundesliga, Serie A, Ligue 1, Yunanistan Super Ligi ve Turkcell Super Lig. Yani kriz ortamının dünyayı sardığı şu günlerde ülkemiz takımları harcama konusunda cimrilik yapmamış anlaşılan. Peki iyi hoş da acaba tüm bu harcamalardan diğer ülkeler ne bekliyor biz ne bekliyoruz? Şöyle bir bakalım; 80m pound açığı olan Premier Lig 4 tane 1.torba temsilcisi ile Şampiyonlar Ligi’nde kupa bekliyor. Rekoru elinde bulunduran La Liga 4 Şampiyonlar Ligi 3 Avrupa Ligi temsilcisi ile iki kupada da şampiyonluğu İspanya’ya getirmeye aday.Almanya ve Fransa’da Lyon ve Bayern Munich’in yeni oluşumlarıyla beraber diğer temsilcilerinin de kupalardan erken kopmayacağı ortada. Serie A temsilcileri de Milan hariç güven veriyorlar Avrupa arenasında başarılı olma adına. Geriye saymadığımız iki ülke kalıyor ki biri de biziz.Peki biz yani Avrupadaki en büyük 5. transfer açığı olan ülke olarak uluslararası anlamada ne bekliyoruz? Bence pek fazla birşey değil.Beşiktaş’ın yaptığı transferlerin kamuoyundaki yankılarını duyuyoruz, Beşiktaş’ın oynadığı oyunu görüyoruz. Fenerbahçe takımı 2 yıl önce Şampiyonlar Ligi’nde yarı finalin kapısından dönerken bugun başkanlık vaatleri 3 yıl şampiyon olmakla sınırlanıyor, antrenörü berabere kalınan bir Sion maçı sonrası 5-0 kazansak nolurdu diyor. Zaten Trabzon ve Sivas ile beraber de  kafadan iki takımımızı da bu mücadelede erken şehit verdik desek yeridir. Geriye bir tek Galatasaray kalıyor ki her şeye rağmen onlarda da o hava yok açıkçası. Yani eğer hedefler,beklentiler kendimizi aşmak,ülke ve kulüp bazında dünyada ün ve başarı adına düzgün bir konuma sahip  olmak ise o harcanan paralar çok da önemli değil ama hedefler yalnızca yerel liglerde yalnızca kimliğinde Türk vatandaşı yazan insanları mutlu edip onların ilgisini çekmekse o zaman bu harcama konusunda dünya ile yarışmak niye?