FOX TV’de sadece maçları aynı saatte oynatmayan FIFA tartışılıyordu maçı beklediğim dakikalarda. İzlenecek maç değildi Belçika maçı. Boşnaklar ise böyle sevindiler, hakettiler bunu. Fatih Terim Ermenistan maçı sonrası bırakıyor, yerine kimin geleceğini göreceğiz. Bu arada Bursa’da oynanacak maçın biletleri ücretsizmiş. Miş de miş… Biz sevinenleri izleyelim.

Vatan gazetesi spor servisi müdürü İbrahim Seten, Fatih Terim milli takımı Terim Severler Derneği’ne çevirdi derken ne kadar haklı bir atılımda bulunduğunu bir yere bırakıyorum. Fatih Terime ile Fatih Tekke’nin yıldızının bir türlü barışmadığı bilinen bir gerçek. Rusya Liginde golleri sıralayıp hem UEFA -Fatih Terim bu kupayı kazanınca ailesiyle birlikte televizyon kameraları karşısından ağlardı-, hem de Avrupa Süper Kupasını kaldıran Fatih Tekke dururken Sochaux’lu Mevlüt Erdinç’in milli takıma alınması başka türlü açıklanamaz. Maalesef Türkiye’de olan olaylar bunlar, hepsini bir kenara bırakıyorum.

Fatih Tekke geçtiğimiz hafta oyuna girdiğinde yabancı kontenjanını geçtirip takımının hükmen mağlup olmasına sebep olmuştu teknik direktörleri yüzünden. Bu hafta Khimki maçında 2 gol attı. Bu sezon oldukça formda. Zenith’te çok mutlu olduğunu sanmıyorum ama onu satın almak isteyen kulübün de Zenith’e epey  yüklü para ödemesi gerekir. Malum Zenith Gazprom gibi bir sponsora sahip Avrupa’nın en tok satıcı konumunda bulunan kulüplerinden. Peki Fatih Tekke milli takıma girebilir mi? Hiç sanmıyorum.

]]> http://www.futbolname.com/2009/04/26/fatih-tekke/feed/ 0 http://www.futbolname.com/2009/04/02/saka-gibi/ http://www.futbolname.com/2009/04/02/saka-gibi/#comments Thu, 02 Apr 2009 17:03:43 +0000 Stefano Maggadino http://www.futbolname.com/?p=3100

Tarih 1 Nisan… Yer La Paz… Rakımıyla meşhur, deniz seviyesinden çok yüksekte olduğu için burada futbol oynanmasın denmişti zamanında. Arjantin Bolivya deplasmanında ve takım yarım asır sonra 6 yiyor. Maradona ve Arjantinliler için unutulamayacak bir mağlubiyet. Yedeklerle falan da oynamıyorlar, Messi de sahada. Meksika’nın ikinci sınıf ligi olan Primera Divison A’nın Correcaminos UAT takımında oynayan Joaquin Botero hat-trick yapıyor Arjantin karşısında. Bu Maradona’nın Arjantin başında aldığı ilk yenilgi.

Daha büyük bir şaka da Ali Sami Yen’de yaşandı ama o maç hakkında yorum dahi yapasım yok. 2010 Dünya Kupası’na gidebileceğimizi hala umut edenlerdenim, laf arasında da söyleyeyim bunu.

Üç Barcelonalı, üç İspanyol. Milli takımda da, kulüpleri Barcelona’da da takımın bel kemiğini oluşturuyor bu üçlü ama bu kez İspanya’yı da Vicente Del Bosque’yi de üzüyorlar. Puyol ve Iniesta kesinlikle yok, Xavi’nin durumu belirsiz. Ayrıca kadroda yer alan David Villa’nın da sakatlığı devam ediyor. Xavi – Iniesta ikilisinin olmadığı İspanya’ya İspanya demem rakibi biz olmadıkça. Fatih Terim’in bahtına bağlıyorum bu olayı.

İbrahim Üzülmez… Kişilik olarak Beşiktaş taraftarının çok sevdiği ama futboluyla kimseyi beğendirememiş bir sol bek. Sol kanatta topu alıp kara tren misali kafasını eğerek hat boyunca sürmesi ve sonrasında rakip oyunculardan herhangi biri ona yetişir yetişmez ellerini havaya kaldırırak kendini yere bırakması ile ben de sevmem futbolunu. Çok yakmıştır Beşiktaş’ı da, milli takımı da ama aslında sempatik oyuncudur. Süper ligde Beşiktaş ile lider arasındaki puan farkı 17 olduğunda bile henüz biten bir şey yok diyecek kadar optimist ve Beşiktaş sevdalısı bir adamdır. Hani bayrak oyuncu derler ya, onlardan biri işte. Sezon başında diğer bir Beşiktaşlı İbrahim olan Toraman’la kavgası sonucunda kadro dışı kalmıştı ama sonradan ikisi de affedildi. Aynı şekilde Euro 2008 A Milli takım aday kadrosunda da yoktu. O yaz İbrahim için kabus gibiydi ama Ali Sami Yen’de alınan 1-0′lık Yunanistan mağlubiyetinin baş mimarlarından biri olduğu için cezalandırılmıştır bir şekilde İbrahim teknik direktör Fatih Terim tarafından. Aynı Fatih Terim tarafından İspanya maçları öncesi milli takıma çağrıldı. Benim görüşümü soracak olursanız, kesinlikle çok sürpriz bir gelişme ama Hakan Balta varken hiçbir maça onbirde başlayacağını düşünmüyorum. Fatih Terim bu sürprizi daha da büyütmeye kararlıysa 75 milyonu ağlatacak sonuçlar alırız İspanya maçlarından. 

Fatih Terim’in anlayamadığım bir diğer özelliği de Kazım Kazım saplantısı. Hala alıyor onu takıma, Fenerbahçe’de istenmeyen adam konumunda olması ve formsuzluğuna rağmen. İbrahim Üzülmez’e göre maça onbirde çıkma ihtimali daha fazla olan bir oyuncu. Cumartesi günü Madrid’te yapılacak ilk maç saat 23:00′de NTV’de yayınlanacakmış. Aday kadronun tamamı şu şekilde -Mehmet Topal’ı çok arayacağımız maçlar olacak, maalesef Bordeaux maçında sonraki sakatlığı geçmedi- : 

• Kaleci: Volkan Demirel (Fenerbahçe), Rüştü Reçber (Beşiktaş), Ufuk Ceylan (Manisaspor)
• Defans: Gökhan Gönül (Fenerbahçe), Sabri Sarıoğlu, Emre Aşık, Hakan Kadir Balta (Galatasaray), Sedat Bayrak (Sivasspor), İbrahim Kaş (Getafe), Eren Güngör (Kayserispor), İbrahim Üzülmez (Beşiktaş)
• Orta saha: Hamit Altıntop (Bayern Münih), Kazım Kazım, Emre Belözoğlu (Fenerbahçe), Ayhan Akman, Arda Turan (Galatasaray), Mehmet Aurelio (Real Betis), Nuri Şahin (Borussia Dortmund), Tuncay Şanlı (Middlesbrough)
• Forvet: Nihat Kahveci (Villarreal), Batuhan Karadeniz (Eskişehirspor), Semih Şentürk (Fenerbahçe) , Mevlüt Erdinç (Sochaux), Gökhan Ünal (Trabzonspor), Sercan Yıldırım (Bursaspor).

Artık maçın sonucunu bekliyor olacağız, umarım üzücü sonuçlar almayız. İspanya kadrosunda Daniel Güiza da var bu arada.

Milli takımın en iyi oyuncusu bence fakat İspanya maçlarında yer alamayacak. Hannover maçında sakatlandı ve 3 hafta futbol oynaması mümkün gözükmüyor. Onsuz milli takıma İspanya karşısında şans vermek zor. Uzak ihtimal gibi gözükse de Fatih Terim’i koltuğundan bile edebilir onun yokluğu. Burası Türkiye, hazırlıklı olmak lazım her şeye.

Gurbet ellerde başlyan bir hikaye Ümit’inki. Almanya’da yükselemeyen pekçok yerli oyuncunun yaptığı gibi en iyisi

Türkiye’de oynamaktı onun için. O da öyle yaptı, geldi Ankara’ya Gençlerbirliği’ne. Gençlerbirliği’nde kim keşfetmişse önemli iş yapmış, İlhan Cavcav da futbolda süksesini sürdürebilmek için oluşturduğu genç cengaverler listesine en büyük kozlarından birini yerleştirmişti. Gençlerdeyken bütün büyük İstanbul kulüplerine gideceği yazıldı gazetelerde, yetmedi milli formayı da giydi. Büyük kulüplerden istenmemesinin sebeplerinin arasında da hep onlara gol atması vardı, kendisini bir Beşiktaş maçından önce verdiği “iyi maç olsun, biz kazanalım” demeci ve attığı golle de hatırlarım.

Ümit Karan savaşını İstanbul’da Galatasaray kazandı, hazırlık maçlarında çektiği ve çekmeye çalıştığı röveşatalarla formama ısındım mesajı veriyordu gazetelere. Lucescu ve Terim dönemlerinde iyiydi, Hagi kararttı kariyerini Ankaraspor’a kiralanmasına sebep olarak.

Ümit Karan’ın her maça yoğun kazanma arzularıyla çıktığını düşünürüm hep. Bazen bu istek insana hata yaptırıyor, bazen mümkünatı olmayan şeyleri mümkün kıldırıyor. Bir Roma, Bir Barça deplasmanlarını hatırlarım Ümit’in, bir Manisa maçında attığı golü bilirim. Bunların yanında geçen sene Leverkusen maçında kaçırdığı golü de unutmam tabi. Grafiği bir dipte, bir zirvede olan bir futbolcu Ümit ama her zaman Türk futbolunun önemli bir değeri. Ümit Karan gibi bir de Necati Ateş vardı, şimdi Sociedad’ta kiralık oynuyor. Zamanında Ümit Avrupa’nın iyi takımlarına gitseydi ne yapardı acaba diye düşünüyorum hep Necati ile aralarında kurduğum benzerlikten, bu arada Necati’nin Sociedad’ta bir şey yaptığı falan yok maalesef.

Bugün (24 Ocak 2009 Cumartesi) kaptan olarak çıktı Sivasspor karşısına. Bir kaptanın yapmaması gereken şeylerden birini de yaptı maalesef, disiplinsiz bir davranışla oyundan atıldı kırmızı kart görüp. Tabi sahada neler olduğunu bilmiyorum ama kariyerinin sonlarına iyice yaklaşmış bir Ümit’in düşmemesi gereken bir durum. Maç 0-0 iken 10 kişi kaldı Galatasaray ve maçı 2-0 kaybettiler.

Kimi insan şansa inanmaz, kimisinin yaşamı sırat köprüsünün halatı misali bağlıdır şansa. Ümit Karan’ın futbol hayatı ikinci grupta bahsettiklerimden. Gün geldi krallığa oynadı, gün geldi dipteydi. Futbolu ufak bir kulüpte bırakırsa büyük ihtimalle de hatırlanmaz, en fazla NTV Spor’da yorumculuk yapar(!)

Fotoğrafta Mehmet Aurelio yok, vurmayalım hemen ırkçı damgası. Başlıkta adı geçen futbolcunun aslında pekçok ortak özelliği vardı bence, dün oynanan Avusturya – Türkiye maçı bir tane daha ekledi bu özelliklere. İkisi de Fenerbahçe için özellikle de Türkcell Süper Ligi için dinamoydu. Tuncay Şanlı ayrıldıktan sonra Avrupa’da daha ayağa oynayan, daha ne yaptığını bilen ve daha profesyonel maçlar çıkardır Fenerbahçe ama lig maçlarında kapalı defansı yırtacak mücadeleci hücumcuyu bulamadı. Aurelio gittikten sonra da her şey ortada, anlatmama gerek yok zaten. Bu iki oyuncu Aziz Yıldırım ve arkadaşlarının çok başarılı olduğu son 5 yıllık döneminde yaptıkları en büyük hatalardır. Elden çıkarılmaları diyecek bir lafım yok ama bu kesinlikle bedavaya olmamalıydı. İkinci oyuncu dün çok iyi oynadı Avusturya maçında. Aurelio 1, Tuncay 3 gol attı. Aurelio’nun golü Türk milli takımının uzun zamandır beceremediği işlerden biriydi. Tuncay artık üstten avuta dikmiyor topları. Türk futbolunun efsaneleri arasına da girer bu gidişle.

Avusturya – Türkiye maçı dışında İskoçya – Arjantin maçı oynandı dün gece ve 1-0 kazandı Arjantin. Arjantinli sol bek Papa 45 dakika yuhalandı, Lavezzi hayatımda gördüğüm en iyi vücut çalımlarından birini attı, hakem şapşallık yapmayıp (!) avantaja bırakmasa bütün dünya izleyecekti o golü, belki Real Madrid transfer ederdi Lavezzi’yi. Almanya 2-1 yenildi İngiltere’ye, 84′te Terry getirdi galibiyeti. İtalya – Yunanistan 1-1 berabere, goller Gekas ve Toni’den. İspanya 3-0 yendi Şili’yı.

Futbol yaşantımı yurt dışında devam etmek istiyorum diyen Hakan Şükür’ü 180 derece dönen kararından sonra TRT 1 ekranlarında “Stadyum” programında izleyeceğiz. Yaptığı anlaşmaya göre Hakan Şükür 700 bin YTL alacakmış TRT’den. TRT kar amacı gütmeyen bir devlet kurumu, hatta zarar bile edebilir isterse arkasında devlet var nasıl olsa. Türk futboluna adını kazımış, yurt dışında çok daha fazla parayla oynama opsiyonu olan birinin bir devlet kanalından 700 bin YTL alması gayet normal. Bizim ülkemizde eleştirmek, karşı çıkmak adettir ya mecburen TRT de Rıdvan Dilmen’in NTV’den aldığı ücreti açıkladı: 5 milyon YTL. Bunu okuyunca aptal oldum birden, kaç gündür “Nasıl yani?” sorusunu kendime soruyorum züğürt misali. Tamam, Türkiye’nin en iyi ve en bilgili yorumcusu Rıdvan Dilmen şu anda ancak yılda 5 milyon YTL alacak kadar mı? Belki futbolculuk döneminde o zamanlar 10 senede kazanamadığı parayı kazanıyor şimdi.

Bu ülkede Milli Takımlar teknik direktörü Fatih Terim’in aldığı ücret Rıdvan’ın aldığı paranın yarısı ve bu adam bizi Avrupa 3.sü yapmış dünya çapında ismine saygı duyulan birisi, boşuna “imparatore” ya da “immortale” denmiyor ona. Biz dünya 3.sü olurken 5 milyonluk Rıdvan ne yaptı? Maç sonlarında aferin çocuklar, çok iyi oynadınız, hepsinin alnından öpmek lazım falan fişman… Ben de diyordum bu adam bu kadar çok iyi biliyor da her şeyi neden antrenörlük yapmıyor? Neden yapsın efendim, boşuna şeytan dememişler Rıdvan’a, oturduğu yerden 5 milyon kazanıyor maşallah… Beckham’la oynadığı reklam filminden aldıkları da cabası(!) Ben böyle diyorum da Rıdvan da eminim Mourinho’ya teklif edilen yıllık 18 milyon €’yu düşünüyordur. Hatta Mourinho bile kim bilir neler düşünüyordur? Kriz mi varmış, insanlar aç mı kalmış kimin umrunda. Erman hocam ne kadar alıyordur, o ne der bu konuya acaba?

2000 yılında UEFA şampiyonu olan kadronun 11′i böyleydi. Ümit’in yerine bazı maçlarda Emre Belözoğlu oynardı ama Leeds maçında aldığı cezadan dolayı yerine Ümit Davala görev alıyordu final maçında. 2000 ruhu nasıl birşeydi onu irdelemek lazım öncelikle. Kalede Brezilya milli takımının değişilmez kalecisi ve bu takımla Dünya Kupası’nda önemli başarılar kazanmış üst düzey tecrübeli bir kaleci. Sağ bekte Galatasaray’ın o yılki transferi, klasik tabiriyle “sanki 40 yıllık Galatasaray’lı” Capone. Arka direk adamıydı, Galatasaray gol atamazsa gizli forvet olarak ileri çıkar kornerlerden yan toplardan birşeyler yapardı. Stoperde kaptan Bülent takımın belkemiğiydi herşeyiydi, pozisyon uğruna, canı pahasına toplara yatar “Çanakkale Geçilmez’i” oynardı. Popescu da Hagi ile birlikte Steaua Bükreş ve Barcelona’dan kader arkadaşlarıydılar, Hagi’nin tavsiyesiyle geldi Galatasaray’a çok iyi işler yaptı oynadığı dönemde. Onun gibi oyuna topu sokabilecek, daha da önemlisi oyunu geriden kurabilecek bir oyuncu yok şimdi. Sol bekte Ergün Penbe tam bir istikrar abidesiydi, o dönemlerde sakatlık geçirdiğini ve maç kaçırdığını hatırlamıyorum. Orta sahanın üç bücürü Okan, Suat, Emre arı gibi çalışır, rakip oyunculara alan bırakmazdı. Okan ve Emre Avrupa’nın gözdeleriydi o sene. “Hugo” Suat formunun zirvesindeydi, Türkiye’de “ön libero” kavramının oluşma sebebiydi. Hagi bir liderdi zaten. Saha içi antrenörü olarak görev yapıyordu ve icabında rakibin sırtına yumruk koyacak kadar mücadelesini veriyordu. “10 numara”nın karşılığıydı o. Hakan Şükür bir senede 38 gol atan adamdı ve özellikle o yıl Avrupa’da yaptıklarıyla İnter gibi o zamanın en pahalı 2 forvet oyuncusu Ronaldo ve Vieri’nin bulunduğu takımın yılın transferi olmuştu. Arif uzaktan şutları, ara pasları, çapraz koşularıyla Hakan’la birlikte iyi bir ikili oluşturuyorlardı. Fatih Terim’in de büyük pay sahibi olduğunu unutmamak lazım. İyi kötü Türkçe konuşuyordu oyuncular, yani ortak bir dilleri vardı. Capone ile İspanyolca anlaşıyordu yabancılar. Kadrodaki oyuncuların çoğu 1996 yılı sonrası birbirini iyi tanıyan oyunculardı, saha içinde ortak konuşabilecekleri ikinci bir dilleri vardı yani. 1996′dan beri ŞL’de alınan vasat sonuçlar sonrası, 1999′da Ümit’in Milan’a son dakika penaltısı ya da son dakika mucizesi zafere açılan perde olmuştu.

Gelelim günümüz 2008′e. Dünkü kadro şöyleydi: De Sanctis / Sabri, Servet, Emre Aşık, Hakan / Lincoln, Meira, Ayhan, Arda / Ümit Karan, Milan Baros. Geçen seneki kadrodan Sabri, Servet, Hakan, Lincoln, Ayhan, Arda ve Ümit var. Yani 5 oyuncu yeni. “2000 Ruhu” dedikleri şey kendi kendine hortlamadı tabi, bir birikimin, bir istikrarın sonucu oluştu bu. Ortalama 4-5 sene birlikte oynayan oyuncular topluluğuydu o kadro. İtalyan, Portekizli, Çek, Brezilyalı hatta Kewell, Nonda ve Linderoth’un da oynadığı düşünülürse Avusturalya’lı, Kongo’lu ve İsveç’li. Bu oyuncuların saha içinde ve dışında konuşabilecekleri ortak bir dili olması lazım başarı için. Çoğu da henüz birbirini tanımayan, birbirine alışık olmayan oyuncular. 2000 yılındaki savaşçı ruhu taşıyan oyuncular Sabri, Ayhan ve Arda şimdilik. Takım olarak ciddi bir savunma problemi var, 5-0-5 gibi oynuyor sanki takım dünkü maçı hariç tutuyorum bu söylemden. İleride bir maç iyi üç maç kötü bir Ümit Karan var, geçen yıllardaki formundan çok uzak. Lincoln biraz daha liderlik vasıflarını öne çıkarmak, takımı yönlendirmek zorunda aynı Hagi gibi. Servet’in ayağı yere basmalı kendini Zidane sanıyor sanki. Bülent böyle miydi? Emre Aşık yeterli mi Avrupa’da başarılı olmak için? Kendimizi kandırmayalım kaç defa adamını kaçırdı, bir pozisyonda son anda müdahalesi var topa, o müdahale Suazo’ya olsaydı maçın geri kalanı kabus gibi geçerdi. Geçen sene Skibbe’nin takımı Leverkusen’den 5 yiyen takıma 3 takviye yapıldı da harika oynayan bir takım mı oluştu? Kabul etmek gerekir ki Benfica’da son derece kötüydü dün akşam, Di Maria, Reyes, Nuno Gomes evlere şenlikti. Bana pek bir inandırıcı gelmedi dünkü oyun, eğer hedef Kadıköy’de final oynamaksa bu sene, önce hafta sonu Kadıköy’den galibiyet alınmalı bence. 2000 yılında 3 kulvarda 3 günde bir maç oynayan ve kazanan, kazanamasa da oyununu çatır çatır oynayan bir takım görüntüsü vardı. “2000 Ruhu”nun geri dönmesi için bu kadro ve kadro yapısının en az iki sene daha korunması gerekir diye düşünüyorum. Fazla hayal kurmak, gerçekleri görememek yanlış olur. Daha dünkü maça kadar beraberliğin çok iyi bir netice olduğunu düşünen biz değil miydik?