Şu adamın Galatasaray sevgisi yüzünden başına gelmedi, bir de 10 numara sevgisi tabi. Lincoln transferinden sonra 10 numara Brezilyalıya verilince yönetimle de arası açıldı kimi dedikodulara göre. Sonrasında ise hepimizin bildiği dramatik olaylar gerçekleşti, halbuki 10 numaralı formasıyla da hazırlık maçlarındaki röveşata denemeleriyle, gol sevinçleriyle de uçardı Necati Ateş.
Galatasaray’dan ayrıldıktan sonra verdiÄŸi demeçler aslında hep birbirine benzerdi:
Galatasaray taraftarını unutamıyorum. Galatasaray Türkiye’nin en büyük takımıdır. Galatasaray’ın ÅŸampiyonluk yolundaki rakibi Sivasspor’a golümü attım, gönlümdeki takıma hizmetim devam ediyor. Galatasaray’ın iyi oynayıp Fenerbahçe’ye kaybetmesinin forvet gol yollarındaki sıkıntısı, ben olsam kazanırdık. Galatasaray taraftarını unutamıyorum, pardon söylemiÅŸtim bunu, büyük bir camia Galatasaray camiası.
Sezon başında tek başına Florya’da kamp yapıyordu. Tek isteÄŸi Galatasaray’da oynamaktı ama yine olmadı. Antalyaspor’a kiralandı sözleÅŸmesinin bittiÄŸi yıl. Açıklamalar yine geldi tabi.
Kewell ve Keita harika, Elano’nun zamana ihtiyacı var -ben gelsem toparlanırlar- . Benim zamanımda bu kadar büyük paralar konuÅŸulmuyordu -kıskançlık-. Rijkaard mükemmel hoca -Baros yokken açık mesajdır bu-.
Necati AteÅŸ’in Galatasaray ile macerası daha da dramatize olmuÅŸ haliyle devam ediyor. Açıkçası ileride belgeseli yapılacak seviyeye geldi bence. Bu renk sevdası onu Devler Ligi kadrosuna erken aldırabilir.
