Kuralar çekildikten sonra BeÅŸiktaÅŸ bu gruptan çıkabilir diyordum, dediÄŸimle kaldım. Dün akÅŸamki maÄŸlubiyetle ilk iki umudunu Ä°nönü’ye gömdü BeÅŸiktaÅŸ. Sene başından beri eleÅŸtirilen Mustafa Denizli’nin oyun ÅŸablonu yine yorumcuların aÄŸzındaki sakız oldu maç ertesi yapılan programlarda ve yorumlarda. Haksız da deÄŸiller aslında. BeÅŸiktaÅŸ bu sene gerçekten garip bir takım oldu. Daha önce bu kadar istekli olmasına raÄŸmen böylesine bir seviyede kısır bir futbol oynayıp pozisyon üreteyemen takım görmemiÅŸtim. Maç boyunca BeÅŸiktaÅŸlı oyuncuları Wolfsburg kalesine 25-30 metre mesafe aralıklardan kale arkası tribünlere yaptığı degajları izledik, arada heyecan yaratan ÅŸutlar da oldu. DiÄŸer tarafta ise aynı mesafeden topu çok rahat bir ÅŸekilde köşeye asan Misimoviç vardı, sonuç da böyle oldu iÅŸte. BeÅŸiktaÅŸ orta sahası aslında o kadar çalıştı ki 1-0 geride olmalarına raÄŸmen ciddi kontraataklar yemediler ikinci gole kadar. Ä°kinci golden sonra taraftar sahneye çıktı BeÅŸiktaÅŸ’ta. Sonrası ise bildik sahneler. BeÅŸiktaÅŸ’ta bir ÅŸeyler olmuyor, olacak gibi de durmuyor. Devre arasında Mustafa Denizli’nin takımdan ayrılacağını geçen mayıs ayından beri tahmin ediyordum aslında. Kahin misin diye soranlara aynı teknik adamın Fenerbahçe kariyerine göz atmalarını tavsiye ederim.
