Senin Kalbinden Sürgün Oldum Ä°lkin…
BeÅŸiktaÅŸ’ın Ä°zmir’e, Fenerbahçe’nin KırÅŸehir’e taşındığını düşünebiliyor musunuz? En son Jet Fadıl’ın Hacettepe’nin isim hakkını istemesi ile tekrar gündeme geldi takımların taşınma olayı. Türkiye’de böyle bir durum olması ÅŸimdiki kanunlara göre söz konusu deÄŸil. Ancak…
Meksika’da 1916 yılında kuruldu Atlante. Sinaloa adıyla kurulan takım,1920 yılında 1. Dünya Savaşının bitiÅŸiyle Atlantik okyanusundan esinlenerek Atlante adını aldı. Takımdaki kalbur üstü oyuncular sayesinde taraftar sayısı hızla arttı ve “Halkın Takım”ı olarak anılmaya baÅŸladı.
1930 Dünya Kupasında Meksika’nın ilk golünüde yine bir Atlante’li, efsane Juan Carreno attı. Artan popüleritesine raÄŸmen Meksika Federasyon’u Atlante’yi Liga Mayor’a dahil etmedi. Ertesi sene ise Atlante lige alındı ama önce 2 güçlü takımı geçmek zorundaydı. Bu maçlar bir nevi Atlante’nin kendini kanıtlama maçlarıydı. Toluca’yı 7-2, America’yı 2-1 yenerek saygınlığını perçinledi.
1943′te kurulan profesyonel lige alınan altı takımdan biri de Atlante oldu. Ligteki 4. sezonunda fantastik futbolcusu Horacio Casarin büyük katkısıyla ÅŸampiyonluÄŸa ulaÅŸtı. Leon ile oynanan final maçını 48.622 kiÅŸi izledi.
Bu şampiyonluk Atlante için adeta sonun başlangıcı oldu. Takım bir daha ki şampiyonluğu için 45 yıl beklemek zorundaydı. 1976 sezonuna kadar Meksika liginin iddasız takımlarından biri oldu. 1976 da ise amansız bir yarışa girdi ancak ligten düşmekten kurtulamadı.
Bir sezon sonra tekrar 1. lige dönen Atlante, 1978 yılında IMMS’e satıldı. Meksika Spor Enstitüsü olan IMMS Atlante’yi bir dünya kulübü yapacağını deklare etti. Hedef tüm dünyadan 22 milyon üyeydi. Biraz iddaalı bir hedefti ancak devletin desteÄŸi ile finansal krizi aÅŸan Atlante, eski efsanesi Herecio Casarin’i takımın başına getirdi. 3 yıllık bir yeniden yapılma sürecinin ardından Atlante ÅŸampiyonluÄŸa çok yaklaÅŸtı. 1981-1982 lig finalinde Atlente’nin rakibi Tigres’ti. Normal süresi berabere biten karşılaÅŸmada, ÅŸampiyonluk penaltılarla Tigres’e gitti. Ancak yıllar sonra gelen bu baÅŸarı bile insanları heyecanlandırmaya yetmiÅŸti. Ertesi sezon ÅŸampiyonluk geldi ancak ligte deÄŸil CONCACAF Åžampiyonlar Liginde. Rakip Surinam’ın SV Robin Hood takımıydı.
Takım hala %100 devlete aitti ve yönetim DDF  Enstitüsüne geçti. 1989 yılında ise takım iÅŸ adamı Jose Antonio Garcia’ya satıldı. Bu satışla birlikte Atlante, Azteca Stadın’dan sürgün edildi ve maçlarını Corredigora Stadından oynamaya baÅŸladı. Her sürgün gibi buda kötüydü ve takım 2. lige düştü.
İçinde yanan sıla hasretine daha fazla dayanamayan Atlante kurulduÄŸunda maçlarını oynadığı stada geri döndü. Yeni stadından inanılmaz bir baÅŸlangıç yapan Atlante bu formunu sezon sonuna kadar sürdürdü. 1.Lige çıkacak takımı ve aynı zamanda ÅŸampiyonu belirleyecek maçta Pachuca’yı, kalecisi Felix Fernandez’in son penaltısıyla 9-8 yenerek 1. Lige geri döndü.
1992-1993 sezonunda 2. ÅŸampiyonluÄŸunu kazandı Atlante. Monterrey ile Monterrey’in Tecnologico Stadında oynanan ÅŸampiyonluk maçında, maçı kazanan Atlante 45 yıl sonra 2. ÅŸampiyonluÄŸuna ulaşıyordu ve bunu bir alt ligten henüz çıkmışken baÅŸarıyordu. Monterrey taraftarları stadı terketmeyerek yeni ÅŸampiyonu kutladılar.
Kazanılan bu ÅŸampiyonluktan sonra playoff”lara kadar yükselebildi Atlante. O zaman kadroda röveÅŸataları ile hatırladığımız Hugo Sanchez, renkli kıyafetleri ile hafızalara kazınan Jorge Campos ve Gabriel Miranda gibi iyi oyuncular olmasına raÄŸmen takım bir türlü finale çıkamıyordu.Hatta bir sezon küme düşme tehlikesi bile yaÅŸamıştı.
Yaramaz çocuklar gibi yerinde duramayan Atlante tekrar Azteca Stadına taşındı. Bu taşınma ile birlikte yeniden eski gücüne kavuÅŸmak için kayda deÄŸer oyuncular transfer ettiler ve Amerika 94′te Meksika’ya baÅŸarılı sonuçlar aldıran teknik adam Miguel Mejia Baron’ı takımın başına getirdiler.
Yeni yapılanma ile 96 ve 97 sezonlarında yine Playoff’larda elendiler ancak düşme hattından oldukça uzak olmakta kabul edilebilir bir sonuçtu.Çok kötü playoff serileri geçiren Atlante bir türlü baÅŸladığı iÅŸi bitiremiyordu. 1997′de Toros Neza’ya 9-2 kaybettikleri maçı hiç yaÅŸamamış olmayı dilerlerdi eminim.
1900′lü yılların sonu yaklaÅŸtıkça sanki Atlante’ninde sonu yaklaşıyordu. Baron’dan sonra gelen tecrübesiz teknik adamlar, sıradan ve yeteneksiz oyuncular, günü kurtarmak için alınan kararlar ve son olarak takımın renklerinin kırmızı-mavi’den turuncuya dönmesi kimliksiz bir takım yarattı. Taraftarlar artık “Halkın Takımı”ndan uzaklaşıyordu. Sıkıcı ve kötü maçlar sonunda Atlante tekrar küme düşme tehlikesiyle yüzyüzeydi.
Meksika Federasyonun aldığı karar Atlante için bir şans daha demekti. Primera Lig kurulmuştu ve takım sayısı 2 artıralacaktı. Atlante, katılım payı 5 milyon dolar verek bu iki takımdan biri olmaya hak kazandı.
2000′li yıllarla birlikte Atlante yeni bir strateji belirledi. Altyapıya önem veren bir düzen ile birlikte Atlante, Primera Lige çok genç bir kadro ile baÅŸladı.Simge oyuncular takımın başına getirildi. Sebastian Gonzales, Luis Gabriel Rey ve Federico Vilar gibi oyuncularla tekrar playofflarda boygöstermeye baÅŸladı Atlante. Bu süreçte 3 çeyrek final, 2 yarı final oynadı Atlante.
Huylu huyundan vazgeçmez derler ya Atlante’de öyle, bu sürede maçlarını bir süre Azulgrana Stadında oynayan Atlante istediÄŸi baÅŸarıyı yakalayamayınca tekrar Azteca stadına döndü.
14 Mayıs 2007′de Atlante sadece Azteca Stadından ayrılmadı aynı zamanda Mexico City’den de ayrıldı. Azteca’daki karsız maçlar, dolmayan tribünler bu sürgünü gerekli kılan unsurlardı. Bu sefer istikamet Cancun ÅŸehrindeki Quintana Roo stadıydı. Cancun’da taraftarları giderek artan Atlante, stadı doldurmaya baÅŸladı ve yeni taraftarları ile harika bir sezon geçirdi. Yeni stadına çabuk adapte olan Atlante, içerde ve dışarda önemli maçları kazanarak belkide ilk defa sürgünde bir ÅŸeyler baÅŸarıyordu.
Playoff’larda sırasıyla Cruz Azul ve Guadalajara yı geçen Atlante için 25 yıllık hasretin bitmesine bir maç kalmıştı. Rakip ise Pumas UNAM’dı. Yeni stadına taşındıktan 5 ay sonra finalde Federico Vilar’ın iz bırakan oyunuyla Pumas’ı geçip 3. ÅŸampiyonluÄŸuna ulaÅŸtı Atlante.
Stadı farklıydı ama renkleri kırmızı-mavi’ydi tekrar. Yeni ÅŸehri Cancun’da ÅŸampiyonluÄŸunda etkisiyle popülerliÄŸi giderek arttı. Atlante Cancun’u, Cancun Atlante’yi kucaklamıştı. Artık orası sürgün deÄŸildi.
Haziran 18th, 2009 at 12:46 pm
Üç büyükler için birşey diyemem de bunun dışındaki takımların yer değiştirmeleri sonrası başarılı olması çok zor bence. En fazla Atlante gibi asansör takım olur Hacettepe eğer böyle bir imkan tanınırsa tabi.
Nerdeyse 100 yıllık geçmiÅŸi olan Atlante 3 ÅŸampiyonluk yaÅŸayabilmiÅŸ, feleÄŸin çemberinden geçmiÅŸ, sillesini yemiÅŸ adeta. Stadyumlar, ÅŸehirler dolaÅŸmış, renkleri deÄŸiÅŸmiÅŸ. Ben o takımın oyuncusu olsam seneye hangi ÅŸehide oynayacağım acaba ya da çocukların okulları ne olacak, taraftar olsaydım kombine alsam acaba 2. yarı maçlarını izlemek için ÅŸehirler arası yolculuk yapmak zorunda kalır mıyım diye düşünmeden edemezdim ya da forma alırken acaba seneye sembol renklerimiz ya deÄŸiÅŸirse diye. Takımı takım yapan ÅŸeydir forma renkleri, ülkenin bayrağı gibidir. Åžimdi Hacettepe’ye bakıyorsunuz renkleri deÄŸiÅŸmiÅŸ, logosu deÄŸiÅŸmiÅŸ, adı deÄŸiÅŸmiÅŸ, o zaman o takım deÄŸilmiÅŸ. BaÅŸkasının eline geçse yine ismi deÄŸiÅŸse, renkleri deÄŸiÅŸse o zaman ben o takımı neden tutayım ya da tutarsam bile seneye deÄŸiÅŸirse ben ne yaparım?
Maddi ve manevi herkesi etkiler bu durum, hatta büyük takımları bile. Bunun muhtemel sonuçlarını Ä°nönü Stadı yapılırken göreceÄŸiz büyük ihtimalle, BeÅŸiktaÅŸ ya Ä°zmir ya da Kayseri’de oynayacak bu süreçte. Maddi kaybın yanında Çarşı’nın desteÄŸi olmaksızın manevi kaybı düşünsenize ya da yabancı oyuncuların Ä°stanbul’dan Kayseri’ye taşındığını…